O veleiro-museo:

Cráneo de arroaz, unha mostra do que se pode ver na exposición:

Espectacular cráneo de balea; “rorcual alibranco”

Por certo, recuperado dunha balea varada na Frouxeira.

A exposición conta con moita información en paneis e tamén cun vídeo coa historia do veleiro.

Feto de golfiño. Recuperado da súa nai varada.

Tartaruga recollida viva pero que logo non sobreviveu. Foi atopada envolta nesas redes. É importante non desbotar as redes vellas ou rachadas polo borda, logo pasan estas cousas. Así como tampouco se deben tirar plásticos e refugallos no mar; os animais confúndenos con alimento.

Hai cousiñas curiosas como aceite de balea, xabón, ou unha escoba feita coas suas barbas …

En fin, apoveitade a ocasión, e non perdades a exposición.

Hoxe pensaba ir ver o pasarrúas do Samahín en Cedeira, pero comezou a chover de tal maneira e facía tanto frío que me rendín. A ver se para o ano por fin… jeje

Bueno, o vídeo:

Porque está ben xuntarse para facer algo de deporte.

Porque o Santo André de Teixido é para Galicia o que Santiago de Compostela a Europa.

Porque irá de morto o que non foi de vivo …

Son estas unhas boas razóns para ir camiñando a Teixido. E por iso, este pasado sábado, varios pantinexos e achegados fomos en batallón dende a nosa parroquia ata as bravas (e fermosísimas) terras da Capelada.

Foi unha excelente excursión organizada pola Asociación de Veciños de Pantín. De seguro moitos agardan con impaciencia a próxima.

Velahí un vídeo-resumo da andaina:

E ahí vai outro con fotografías da excursión:

Se algúns dos participantes na andaina queredes copia dos vídeos e das fotos, pasade pola miña casa cun cd e grábovolo. Tamén lles darei un cd con todo ós da AVV por se lle lo queredes pedir a eles para copiar.

Na mañá o tempo estivo moi revolto. Na seguinte foto vese o ceo cuberto… ós poucos minutos de sacala xa comezou a chover… parecía que o día non ía abrir pero despois de comer o ceo abreu e ata fixo calor.

Durante a mañá, un grupo de vehículos históricos percorreron A Capela. Logo todos puidemos contemplalos na festa.

Na mostra había varios artesáns. Sei que á maioría non lles gusta que lles saquen fotos asi que como mostra tan só vou poñer os atarecos do serrachín:

Para ver ó resto dos artesáns… pois acudide ó evento o ano que ven!

Ademáis do serrachín, había fiadoras, unha artesá co seu tear, unha artesá de traxes tradicionais, artesáns da madeira e canteiros, artesáns do mel e derivados, etc Bueno, non incluio foto do meu posto porque xa o teredes moi visto, eu traballo básicamente con arxila polimérica. Tamén estaba a agroalimentaria do Eume.

Logo chegou a hora do xantar, esqueceume preguntar quen era o que asou o churrasco pero estaba boísimoooooo. E dío unha persona que non é especialmente aficionada ó churrasco. Pero estaba… ñam ñam! que ricooooooo.

A festa estivo amenizada coa música de Manolo de Viveiro, gran animador él. E tamén co grupo de música tradicional Os Suplentes de As Pontes. Menuda festa se montou na sobremesa. As cantigas populares (algunhas bastante picaronas ) deron paso tamén ós bailes.

Logo había programada unha visita ó Muíño do Barreiro, que non quedaba excesivamente lonxe do lugar da festa e, como non, eu tamén me apuntei. Foi un bonito paseo a pé por un camiño fermoso. Non dubido de que voltarei por alí. Paga a pena.

Foi unha fermosa excursión, ademáis ¡acompañada de gaitas!, que máis se pode pedir? Dende logo a min fascinoume!

 A medio camiño fixemos unha pequena parada xa que xurdíu un pequeno debate micolóxico.

¿Era comestible ou non?

Pois si que o era. Inda que como dí Xusto: Tóda-las setas son comestibles, o que pasa é que algunhas tan só as comes unha vez…

Ó fin chegamos ó muíño.

 Unha vez na meta, algúns de nós seguimos avanzando algo máis. Tamén os músicos; pero esta parte do camiño era algo máis complicada e houbo que aparcar os instrumentos, que durante un anaco, ficaron a xeito de postal adornando o xa de por sí fermoso entorno.

E agora en fila de a un …

Encantoume este lugar no que as rochas presentaban unha vestimenta a base de vexetación:

Continuará…

Inda falta máis relato, máis fotos e algún vídeo.

Continúo á noite para non seguirlle a restar tempo ó traballo, que estos días estou que non dou feito e necesito a luz solar para avanzar.

Bueno hoxe 22 de setembro (ou 23 que xa é de madrugada) ó fin edito isto para inclui-los videos que non insertei na entrada esta por falta de tempo…

Visita ó muíño do Barreiro e xogo de baile coa escoba que ninguén quería (o que queda con ela perde).

Edito a 30 de outubro de 2008 para engadir o derradeiro video (o pouco que puiden grabar da malla) por non podelo subir antes. Velahí vai: