Las Dos En Punto.

Bueno xa voltei de Pardiñas e entreguei un pedido que me estaba a facer a vida imposible (dahí o pouco movemento do bloguiño estos días) e parece que xa respiro máis tranquila inda que con traballo dabondo, pero bueh, estou acostumada a traballar baixo presión :D

En fin, o caso é que hoxe aproveitando a volta a Santiago fun a dar un paseo pola Alameda e como todo turista que se precie, tirei unha foto das e coas Marías. Bueno, en realidade con unha delas, que a outra non cabía na foto xa que utilicei o socorrido método de estiramento de brazo para sacala jajaja

Para quen non saiba quenes son estas mulleres nestas estatuas representadas, poden ler eiquí:

http://santiagodecompostela.vivelaciudad.es/2006/10/24-las-dos-en-punto

Pero, eiquí atoparedes algo moito máis interesante sobre o tema:

http://www.elpais.com/articulo/Galicia/verdad/Marias/elpepiautgal/20080417elpgal_22/Tes

 

Tou mallada.

Buff inda non me recuperei. O luns fun a Lugo na procura de material para traballar e pateei tanto que onte non me daba movido. Tiña os brazos e as pernas coma se fosen de pau. Ainda ando medio chunga hoxe pero non me queda mais remedio que traballar, porque vou contrareloxo asi que as poucas fotos que tirei por ali vounas colgar noutro momento que non dou feito. Case estiven por colgarlle ó blog o cartel de “Cerrado por vacacións” (que vacacións mais ben non, que me dera! senon traballo a esgalla jaja) pero penso que malo será que algún día non saque tempo para pasarme por aqui. Ademais, ¿Íame resistir a comentar algo sobre o Mundo Celta? Sei que non jaja.

Bueno me parece que este sábado hai sardiñada (ou algo asi porque con isto das folgas non sei se habera sardiñas ou que) en Pantín. Non sei se poderei ir, heino intentar, pero avisados quedan os que non o saiban.

Por outra banda achegase a rapa na Capelada. Os dias 27, 28 e 29 de xuño. Xa falarei do tema con mais profundidade noutro intre no que ande mais dasafogada, porque empregando a frase que mais utilizo ultimamente: Non dou feitooo!

Outro paseo e novo bloguiño!

Ahora si que estou que non dou feito! A menos dun mes do Mundo Celta e sen meigas en stock… chungoooo! A partir de pasado mañá toca traballar sen parar. Mañá non, mañá teño que ir a Lugo pola mañá así que aproveitarei para tirar unhas fotos por alí e pasear pola muralla, inda que disque vai chover pero bueno …

E teño novo bloguiño, inda que non hei abandoar este; son cousas distintas. Pero a partir de agora estarei tamén por aquí: http://fatiart.wordpress.com

¿E darame tempo para todo? jajaja

Ponte de Gundián – Viaducto de San Xoán da Cova.

Pois como avanzaba no post de Carboeiro, quixen aproveitar a viaxada para visitar a Ponte Gundián, non Concello de Vedra.

Facía moito tempo que tiña ganas de vela porque a teño atopado nalgúns folletos turísticos e chamábame a atención; e desta vez parei a botar un ollo.

Dei co lugar fácilmente porque a ponte xa se albisca dende a N-525, indo cara a Silleda queda á esquerda, indo cara a Santiago, pois á dereita. Está á altura de Ponteulla.

Gustoume esta vista do río Ulla e ese piñeiro.

Teño que voltar ó lugar porque había moito que ver por alí, pero ese día tan cedo (eran as 8 da mañá ou por ahí) facía un frío que non se aguantaba e deixei a visita á ermida e á beira do río para outra ocasión.

A néboa por riba da ponte. Detrás estaría o túnel.

O cartel do mirador que te recibe ó chegar:

Hai paneis explicativos no lugar, con rutas de sendeirismo, e un que fala sobre a ponte que conta con fotografías moi interesantes de cando se construíu, pero non colgo as fotos no blog porque algo haberá que deixar para que descubrades vós mesmos…

Traballando sen parar e … de festis!

Pois sinto ter tan abandoadiño o blog, pero andamos en época de moito traballo e non dou feito! :D

Non tiña pensado ir de festis e feiras ata o Mundo Celta, gústame abrir o verán con el (bueno igual á Rapa si que iría por iso de que é na Capelada, non sei …) pero este ano vou comezar a tempada cun festi diferente e que non coñecía: Os Encontros musicais do Carboeiro.

Cando me chamaron da organización, que andaban á procura de artesáns, aceptei sen saber moi ben o que era. De feito pensei que sería algo mais pequeno, quizais o primeiro ano que se facía… e logo investigando en Internet vin que xa van pola IX edición! :P

Eu aceptaba xa tan so por ser en Carboeiro, pois non me parecia mal aproveitar a volta e ir ver o mosteiro que me encanta. Xa logo vin que na festa hai títeres, contacontos, zona de acampada á beira do río (Deza) … e unha romaxe ben curiosa xa que non se venera ningunha imaxe relixiosa, senon unha especie de pandereteira á que lle chaman Santa Ferreña jaja

O certo é que pinta ben, e espero pasar un bo dia alí. Prego por que non chova!

Isto será o vindeiro 7 de xuño. Ahí deixo o bonito e orixinal cartel do evento:

Bueno e eu a seguir traballando, que non é conto, que ando que non paro:

Soy un gnomo …

Bueh, vou seguir!

 

A amabilidade da xente de Bares.

O fermoso municipio de Mañón sempre me gustou moito. A ría do Barqueiro é das máis fermosas das nosas rías galegas. A serra, o Camiño dos Arrieiros, o río Sor, a praia de Esteiro … hai moito que ver alí. Sempre me gustou moito a vila de Bares (ou Vares, xa que é deses lugares da Galicia nos que non se sabe moi ben se é con -b- ou con -v- , Xubia-Xuvia, Ribeira-Riveira …) o seu porto de enormes coios que disque é de orixe fenicio, a súa fermosa praia, o faro, o semáforo, o mirador da garita… todo fai que sexa un lugar fantástico para pasar un día relaxado e ameno.

Levo tempo indo vender artesanía cerca do faro da Estaca de Bares, que é o extremo Norte do noso pais e moi frecuentado por nós e polos turistas. O único problema é o vento que soe facer na zona, xa que peta de c…, e o día que non fai vento é unha ledicia.

Resultame moi agradable estar alí, con esas vistas do cabo Ortegal e a costa de Loiba… Creo que quedou claro que é un lugar moi fermoso e que me encanta. Pero ademáis dos seus valores paisaxisticos, conta cun aliciente máis: a simpatía e xenerosidade dos seus habitantes.

Sempre me sorprendeu moito o sociables e boa xente que son. Alí non es un extraño, todo o mundo te recibe cos brazos abertos e gústalles moito manter conversas coa xente de fora. Lévoo constatado en todo o tempo que levo pasado alí. Non só noto simpatía para coa miña persoa, senón que vexo que o trato é igual con todo o mundo. Sempre atentos a resolver calquera pregunta que se lles faga… é unha xentiña moi especial.

 

A capela “da Fame” de Liñeiro.

Para chegar á capela podemos subir por Vilarrube e pasando a igrexa, continuando dirección Vilaboa atoparemos un desvío á dereita cara a Liñeiro, seguiremos adiante sen desviarnos e o seguinte desvío tamén á dereita é o que nos leva á capela, que está tan só a uns metros.

Outra opción sería vindo de Loira, pasando a ponte das Forcadas, coller un desvío á esquerda no Basteiro. Como se ve na foto, se seguimos un pouco máis adiante volta a haber outro desvío á esquerda que nos leva tamén á capela xa que ámba-los dous camiños se unen pouco antes de chegar a ela.

Nesta foto sinalei a localización das cruces da Orde de Malta que se poden ver a simple vista na capela.

Unha a cada lado da porta, outra na parte de atrás (a que mellor se conserva das exteriores), outra nun lateral e outra baixo o altar (vese polo furado da porta). Iso fai un total de 5 cruces, pero pode que teña máis. Teño escoitado que ten ata 9 cruces de malta. Na portada da capela pode que haiba mais, pois enriba da porta vense mais simbolos pero estan bastante erosionados.

Seguimos …

… coas adiviñas.

Solución á anterior, que xa adiviñou Goiriz, que me está a deixar sen gallifantes:

A ver que tal con esta, por esta van 6 gallifantes! :

¿Que é?

Solucion e nova adiviña.

Pois efectivamente tratábase dun caracoliño paseando pola miña man. Velahí a foto orixinal:

Onte fun a Liñeiro tirar unha fotos da capela “da Fame” e vin cun cabreo… xa tivo que sair un papanatas a facer unha pintada alí, que non me entere de quen foi … Pero bueno, iso merece post a parte. Agora deixo unha nova a diviña. A ver ¿que ven sendo isto?

Igual é moi fácil, pero bueno jaja. Se non acertades. Solución en 3 días.

Chungo, chungooo.

Non teño moito tempiño para desbarrar no blog asi que a ver se non me lio …

Todo se complica. Non lembraba que esta semana tiñamos na casa ó fontaneiro para amañar non sei moi ben o qué, hai un problema coa instalación da auga quente dun dos baños, pero como eu case non o uso (o meu funciona perfectamente) non fago meu o problema jaja

Pois menudo lio, andiveron furando na parede que soltou unha de foula que mimaaaá non se paraba! E eu (coitadiña de min) que limpara as ventás a semana pasadaaa!!!! joooooo, xa son ganas de amolar!

A casa parece un puzzle, está a cachos, de tanto arranxo, tanta obra… E que non se dá rematado! Agora miña nai dí que enriba do porche quere un balcón; eu digo, que nese caso, mellor se alongue cara os dous lados, se poñan columnas de cantería e se faga unha terraza!. O máis contundente é o meu pai:

- “O que??? boh-boh-boh-boh”

A miña principal preocupación onte foi que con tanta obra non rachasen nun descuido o cable do telefono, que o teño por fora, e se o escachan alá vai a miña conexión … É que non tiña toma para telefono enriba. Cando se puxo o mesmo como a casa era todo unha (tiña as escaleiras por dentro) non se considerou necesario poñelo e andar furando nas paredes. Pero agora que as duas vivendas son independentes e eu quero ter Internet enriba (xa me amolaría ter que baixar para conectarme jajaja) hai que facer apaños raros, como poñer o cable ahí daquela maneira… Total que eu onte xa os avisei. AVISEINOS …

Pois hoxe non faltou nadiña para que arramplaran con todo. Nun descuido, moveron o andamio e ala o vai! Unha cuarta de cable pelado!!! NON-PODE-SER! E iso que A-VI-SEI. En fin, non foi nada, tan só o pelaron, pero vaia, a ver o que dura. A parte que mañá quen sabe o que facerán. Iso si: o que o escacha amáñao!

Con todo e iso o meu problema co Internet hoxe non veu da man da peladura do cable ese, senon dos de Telefónica (ou a subcontrata que leve o tema dos arranxos na línea). Non sei que lles deu hoxe de andar xogando: agora funciono-agora non funciono. Pero levoulles todo o día! Non sei o que farían, poñe-lo famoso ADSL tantas veces reclamado non o creo jajaja

E xa estaba baixo aviso: a partir do mercores chove. Non fallaron eh! Menudo lío teño eu montado agora. Unha de foula tremenda, pregando porque rematen dunha vez coa reforma de fontaneiria, o can pa dentro e pa fora axudando a enredar, unha chea de traballo, e agora chove… ainsss

Onte vin Padre Casares de milagre. Todo pola curiosidade de ver que poñerían na galega no sitio da serie xa que eu lera no foro que rematara a semana pasada. Pois non, non rematou e non perdin o capitulo de casualidade. Ían rodar cabezas se o perdo jajajaja O certo é que o capítulo anterior non me chistara demasiado, pero o de onte si me gustou moito. Agora a serie pasarana ós luns a ver se non me despisto a semana que ven jaja

Onte tocou ir á clínica veterinaria co Pancho e aproveitamos para facer algunhas compras e tamén fixemos de recadeiras, porque se precisou algunha cousa para o tema das reformas e a quen llo encargaron?? Total, que cos contos chegamos á casa ben tarde.

O Pancho tamén cansou de tanta volta, e ahí o vedes, a velas vir no coche mentres a miña nai ía mercar o que lle encargaran.

Mañá téñome que reunir pola mañá cedo con Begoña. Non me gusta madrugar moito (non sendo para ir de paseo XD) pero a cousa é urxente, non vaiamos quedar sen festaza por mor de non erguerse cedo jajaja

E que xorden tantas cousas que é dificil de levalo todo sen estresarse. Os rapaces do foro dos Casás ándanme a poñer os dentes largos con información sobre antas, e cousas así da zona e teño que ver de sacar algun tempo para iso tamén.

Próximamente levarei a cabo a misión “Na procura do dolmen da Capelada” jaja, a ver se non remata sendo a misión: “Buscando a Fátima -rapaza desequilibrada- perdida na Serra da Capelada” jajajaja

Malo será, as veces que me perdín por alí, logo atopeime, non pasa nada. Pero si que terei que sacar algo de tempiño para iso porque me mandou J.Tojeiro (http://serradacapelada.blogspot.com) unha foto moi chula dun dolmen acompañada dunhas indicacións para atopalo, peeero, o lugar exacto non mo sabe dicir, polo que non estou segura de se o atoparei. A parte, a foto non é recente e igual a sua presencia hoxe en día non é tan evidente.

Por outra banda Xan Das Bolas meteume a abelloada de ir ve-la Pena da Moura de Vilarrube e non sei de onde hei sacar tempo para todo!

E que todo se me complica co rollo do fontaneiro, parece mentira o que un feito tan simple coma cambiar unha instalacion de fontaneria influe na vida dun. Resulta que teño que ir a buscar dous paquetes a correos. Tampouco é algo demasiado urxente, inda teño tempo para ir a recollelos, pero non me gusta nada ter cousas pendentes. Ía ir hoxe pola mañá (porque claro, pola tarde non abren, que morro jajaja) e non puiden porque non podía saca-lo coche da casa! con toda a movida das ferramentas e os andamios non tiña por onde! Por riba, prisioneira na miña propia casa! jaja

Con todo inda saquei algo de tempo para facer algunha meiga. O malo é que me vexo obligada a traballar de noite e hai cousas que pola noite é imposible. A ver se chega o bo tempo e se manten mais de dous dias que xa teño ganas de traballar fora ó aire libre coa mellor luz que pode haber, a solar!

Non puiden traballar moito estos dias, pero por pouco que sexa o que se faga, é mellor que non facer nada. O verán é unha época complicada no traballo porque a parte de facer as cousas sáese moito a vender e claro, o tempo de venta réstalle tempo ó de face-las cousas. Pero é xenial sair a vender e ás veces incluso nese tempo se pode aproveitar para traballar algo (sempre e cando non faga vento, buff!). Prefiro mil veces sair vender que cando vendo para tendas. Prefiro vender directamente e verlle a cara á xente que as merca que ter as miñas cousas repartidas por tendas que nin coñezo, pero claro, haille que dar a todo para poder vivir jajaja

Traballar non traballei moito, pero o tempo chegoume para facer das miñas e fastidiar a miña man esquerda coma sempre. Déboa ter gafada jaja nun intervalo non moi longo de tempo, traboume unha véspora que ma deixou fora de combate máis dunha semana, ós poucos días case rebano un dedo cortando xamón (que vicio! jaja) e quedoume un dedo gordo-morcillento e coa marca do corte que igual precisaba de puntos, pero cureino eu na casa en plan McGiver; é a man que sempre amolo cando grabo nos colgantes de petroglifos e antonte deille un corte coas tixeiras mentres facía nas pelucas das meigas. Entre iso e as continuadas visitas no inverno dos sabañóns inda non sei como fago para sacar adiante a producción jajaja

Bueno, vou ir deixando xa o rollo, pero antes ¿que tal se xogamos ás adiviñas?

Tres gallifantes para o que me diga que é isto:

Para os amigos de Pablo Motos direi que nin é cú, nin é codo.

A solución dentro de 3 días se ninguén o adiviña denantes.

« Entradas máis antigas