Son cousas miñas …

Achégase o verán e hai que poñerse en serio a traballar, xa queda menos tempo ocioso e o blog esta comezando a notalo. Prométolle que non o hei abandoar de todo.

Onte deume un mareo extraño pola mañá, mentres lle andabamos a facer as curas ó Pancho. Non sei se o mareo en sí é extraño, pero raro si que é que eu me maree. E máis rara me pareceu a sensación que acompañou o mareo. Notaba como se tivese unha pastilla desas efervescentes na cabeza. Escoitaba un ruidiño asi. Que cousas jaja

Hoxe ando medio mosca cun asunto. Non sei se é cousa de maxia ou qué pero case o parece. Ten que ver coas miñas meigas (e semella cousa de meigas), non o conto porque non o vades crer, nin eu remato de crelo …

Parece que pouco a pouco ven vindo mellor tempo. Falta fai. Non está demais sair a camiñar un pouco e facer algo de exercicio. Tanto tempo de relax vai pasar factura. A ver se o mareo que tiven foi un aviso, igual teño o colesterol medio disparado. Levar, levo uns cantos días comendo ovos a mansalva jaja. Que lle vou facer se me saben a gloria! jajaja

Bueno, vou subir un par de fotos e marcho a traballar que o tempo corre. A primeira é un monumento con gaivota jaja. En San Cibrao (Lugo).

Na seguinte sae o Khris nunha rúa de Betanzos. Vila medieval moi bonita. Vila na que rodaron As leis de Celavella, serie que, se non lles importa ós da TVG, ben a podían repoñer non? Agora que rematou a primeira tempada de padre Casares era unha boa ocasión.